|
Donderdagmorgen 5 januari is Bruno-Paul De Roeck onverwachts overleden op 81-jarige leeftijd.
Bruno was gestalttherapeut, schrijver, filosoof, beeldend kunstenaar, levensgenieter en liefdevolle rebel.
Via zijn onovertroffen boekje ‘Gras onder mijn voeten’, heeft hij vele mensen op een zeer eenvoudige manier kennis laten maken met de Gestalttherapie. Het boekje was aan zijn dertiende druk toe en is nog steeds actueel.
Humor en spitsvondigheid vind je terug in al zijn boeken: Recepten om in de puree te raken, Liever leren dan afleren, De goddeloze gelovige, Klein testament, Janken naar de maan….. Het zijn enkele van zijn uitgaven waarvan we de voorbije jaren konden genieten en ze behoren tot de klassiekers in de boekenkast van vele gestalttherapeuten.
Naast schrijver was hij een zeer graag geziene en beluisterde causeur. Meermaals hield Bruno een lezing op bijeenkomsten van ons instituut. Steeds spitsvondig, geestig en simpel.
Prettig om naar te luisteren en altijd verliet je de zaal met een glimlach.
Ook als beeldend kunstenaar was Bruno succesvol. In ruwe steen kapte hij zijn poëtische en ontroerende beelden in zijn atelier in Zuid-Frankrijk en in zijn garageatelier in België.
Velen bezochten de jaarlijkse tentoonstellingen die hij samen met zijn vrouw Joos (schilderes) hield in hun huis aan het kanaal in Mechelen. Gastvrij en genereus nodigden ze ieder jaar een andere gastkunstenaar uit om mee te exposeren.
In 2007 werd ik uitgenodigd om deel te nemen en in juni 2012 hadden we opnieuw een gezamenlijke tentoonstelling gepland. In onze tuin staat het prachtige beeld ‘de meerpaal’, gehakt uit een oude zware meerpaal die hij vond langs de kant van de weg. Dat was Bruno ten top, oude dingen opnieuw tot leven brengen. De schoonheid zien in een stukje ijzer, hout en het in een assemblage een tweede poëtisch leven geven. Zijn beelden zijn als gedichten.
Net voor kerst bezocht ik hen in hun nieuwe huis in Heide-Kalmthout waarheen ze vorige lente verhuisden. ‘Om dichter bij Nederland te zijn’, zei Joos, want daar komt zij vandaan, daar hadden ze jaren gewoond en hadden ze familie en vrienden.
Hij zag er weliswaar vermoeider en stiller uit in december, maar hij nam actief en met evenveel humor deel aan het gesprek. Na een kop koffie met iets lekkers trok hij zich terug en Joos en ik kletsten verder over onze passie, schilderen, mensen, het leven. Bruno trok zich terug in zijn schrijfkamer waar hij nog steeds bleef schrijven en filosoferen. Het was zijn leven.
Gistermorgen overleed hij tijdens een korte opname in de kliniek.
| Dag Bruno,
dag lieve, warme man,
man van woorden,
man van beelden,
van humor
van wijze, slimme gezegden,
die net een andere, nieuwe kijk gaven
op dezelfde realiteit.
Ik neem je vrolijk twinkelende ogen
mee in een warme herinnering.
Au revoir,
Greet, 6 januari 2012
|
Religie wil zeggen dat je je verbindt
Met al wat bestaat.
Religieus bewustzijn betekent:
Dat je gevoelig bent
Voor die dingen die groter zijn dan je eigen ik.
Je beseft dat je deel uitmaakt van het heelal.
religieus bewustzijn is:
Je oriënteren vanuit een wereldbeeld
Waar je niet zelf het middelpunt van bent.
Dus niet vanuit een tribaal bewustzijn
(zoals uitverkoren Godsvolk, verbond, het blanke ras enzovoort).
In dat universele wereldbeeld
Hebben alle mensen een even waardevolle plek.’
Bruno Paul de Roeck, Vingerafdrukken, 2004
|
|
|
‘
|
